ประวัติพระมหาอาวรณ์ ภูริปญฺโญ

พระมหาอาวรณ์ ภูริปญฺโญ นามเดิมชื่อ อาวรณ์ ชัยประสิทธิ์ ในตอนที่แม่ ของท่านมหาอาวรณ์ท้องได้ ๓ เดือนเศษ พ่อของท่านก็ไปทำงานที่เหมืองแร่ที่ดอย หมอก พ่อของท่านทำหน้าที่ลงขุดแร่ในบ่อ วันหนึ่งขณะที่พ่อของท่านลงขุดแร่อยู่ ฝนก็ตกหนัก น้ำป่าก็ไหลหลาก ทำให้บ่อแร่ที่พ่อของท่านทำงานอยู่ได้ถล่มลงมา พ่อของท่านเสียชีวิตที่ดอยหมอกนั่นเอง โดยไม่ได้แม้กระทั่งศพกลับมาทำบุญที่บ้าน เกิดเมืองนอน

ส่วนแม่เมื่อทราบข่าวก็เสียใจ และตัดสินใจทำแท้งเด็กน้อยที่อยู่ในท้องของ ตัวเอง ได้แอบไปให้หมอตำแยทำแท้ง โดยวิธีการ บีบเด็ก ท่านทำอย่างนี้ถึงสามสี่ครั้ง ด้วยกัน จนกระทั่งตกเลือด ย่าของท่านทราบและไปคุยกับหมอตำแยว่าอย่าได้ทำ อีกเลยสงสารเด็ก อย่างไรก็เป็นหลานจะขอเลี้ยงเอง หมอตำแยบอกว่าโอกาสที่เด็ก น้อยคนนี้จะคลอดออกมาครบสามสิบสองยากเป็นอย่างยิ่ง เพราะได้บีบไปถึงสี่ครั้ง แล้ว ย่าบอกว่าถึงจะพิการก็เป็นหลานจะเลี้ยงเอง แล้วก็เรียกลูกสะใภ้ มาขอร้องว่าให้ รักษาหลานเอาไว้ หากคลอดแล้วไม่เลี้ยงจะเลี้ยงเอง หากไม่อยากอยู่ด้วยก็ไม่ว่าแต่ ขอให้ คลอดก่อนแล้วจะไปไหนก็ไม่ว่าอะไร

เด็กน้อยคนนี้อยู่ในท้องแม่ได้เพียง ๘ เดือนเศษ ก็คลอดออกมาแล้ว ในวัน ที่เด็กน้อยคลอดออกมา ฟ้าฝนได้ตกลงมาสร้างความชุ่มชื่น ให้กับแผ่นดิน โดยปกติ แล้วฝนไม่มีเค้าว่าจะตกลงมาเลย สร้างความแปลกใจกับทุกคนเป็นอย่างยิ่ง หลังจาก ที่คลอดแล้ว แม่ของเด็กน้อยคนนี้ก็ได้ตายจากลูกน้อยไปด้วยอาการตกเลือดอย่างรุนแรง

ย่าของเด็กน้อยคนนี้จึงตั้งชื่อให้ว่า อาวรณ์ แปลว่า ความอาลัย ความห่วงหา นับตั้งแต่นั้นมาย่าก็ต้มข้าวบดกับกล้วยเลี้ยงมาจนเติบใหญ่ด้วยความยากลำบาก และ เด็กน้อยคนนี้ก็เป็นคนขี้โรค มีโรคประจำตัวหลายโรค เช่น โรคหัวใจ ความดันโลหิต และอีกหลาย ๆ โรคด้วยกัน แต่ย่าก็อุตสาห์เลี้ยงด้วยความ เมตตาตลอดมา

เมื่ออายุครบเข้าโรงเรียนก็ให้ไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนประจำอำเภอ ที่ เวียงป่าเป้า เด็กน้อยคนนี้เป็นคนที่มีอุปนิสัยอ่อนโยนมาตั้งแต่เด็ก ในยามใดที่ปู่ย่า นำปลา หรือว่าสัตว์ใดๆ มาขังไว้เพื่อจะทำอาหาร เด็กน้อยมักจะเป็นคนแอบปล่อย เสมอ และมักจะนำดินมาเล่นปั้นเป็นพระพุทธรูปเป็นประจำ ไม่เคยฆ่าสัตว์ มาตั้งแต่ ตอนเด็ก ๆ พอถึงประถม ๔ ก็ขอปู่กับย่าไปอยู่กับตุ๊อุ้ยที่วัด และได้สวดมนต์ทำวัตรกับ ตุ๊อุ้ย จนสามารถสวดได้ไม่แพ้สามเณรทั้งหลายเลย

เมื่อจบประถม ๖ ก็ได้เข้าบวชในร่มกาสาวพัตร สามเณรน้อยตั้งใจศึกษา เล่าเรียนจนจบนักธรรมเอก และได้ไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐานจากหลวงปู่ทอง (สมัยนั้นท่าน อยู่ที่วัดร่ำเปิงตโปทาราม) จนกระทั่งจบความรู้ หลวงปู่ทองได้ส่งสามเณร น้อยให้ไปเรียนบาลีที่วัดป่างิ้ว โดยมีเจ้าคุณมหาทรัพย์ นรินฺโท เป็นผู้อบรมสั่งสอน จนกระทั่งได้เปรียญธรรม ๔ ประโยค เจ้าคุณมหาทรัพย์ จึงได้ส่งให้เข้ามาเรียนที่ เชียงใหม่ อยู่ที่วัดฟ้าฮ่ามเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่ครูบาสิงห์ และสอบได้เปรียญธรรม ๖ ประโยคในเวลาต่อมา และได้เรียนจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ ราชวิทยาลัย จบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ท่านเป็นพระนักเทศน์ นักเผยแผ่ และมีเมตตาธรรมสูงมาก เป็นที่เคารพนับถือ ของศรัทธาประชาชนโดยทั่วไป และเป็นที่ทราบโดยทั่วไปว่าไม่ว่าท่านจะเดินทาง ไปในสถานที่แห่งใดมักจะมีพระบรมสารีริกธาตุเสด็จตามท่านเสมอ อาทิเช่น ในตอนที่ท่านเดินทางจาริกแสวงบุญที่สังเวชนียสถาน ๔ ตำบล ที่ประเทศอินเดีย ศรัทธาประชาชนที่เดินทางติดตามท่าน ก็เห็นพระบรมสารีริกธาตุเสด็จตกลงมา จากตัวท่าน และที่วัดปันเสาในวันที่มีพิธีสำคัญ หรือในวันพระท่านนั่งที่ไหน ก็จะพบพระบรมสารีริกธาตุเสด็จตก ณ สถานที่นั้นเป็นประจำ พระบรมสารีริกธาตุ และพระอรหันตธาตุ รวมทั้งพระธาตุอื่น ๆ ที่ตกลงมาจากตัวของท่าน มักจะมีรูป พรรณสัณฐานที่แตกต่างกันไป หากผู้ใดมีความศรัทธาอย่างแน่วแน่ ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุเหล่านี้ไปประดิษฐานที่บ้าน และสักการบูชาอย่างถูกต้อง ก็จะพบกับเหตุอัศจรรย์ในชีวิตอย่างประหลาด และสิ่งที่เกิดขึ้นจะเป็นสิ่งที่ ดีงามเสมอ

ปัจจุบันพระเทพวรสิทธาจารย์ รองเจ้าคณะภาค ๗ และคณะสงฆ์จังหวัดเชียงใหม่ ได้มอบหมายให้พระมหาอาวรณ์ ภูริปญฺโญ (ชัยประสิทธิ์) น.ธ.เอก ป.ธ.๖ พร.บ. (สังคมศึกษา) ศษ.บ. (สังคมศึกษา) เป็นเจ้าอาวาสวัดปันเสา

รายละเอียดประวัติการศึกษาทางโลก ทางธรรม และการทำงานของ พระมหาอาวรณ์ ภูริปญฺโญ

การศึกษาทางโลก

พ.ศ. ๒๕๓๐ จบชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ จากโรงเรียนอนุบาลเวียงป่าเป้า

พ.ศ. ๒๕๓๕ จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖ จากศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดเชียงราย

พ.ศ. ๒๕๔๓ จบปริญญาตรี ครุศาสตร์บัณฑิต เอกสังคมศึกษาจาก มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยวิทยาเขตเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๗ จบปริญญาโท คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

สาขาวิชา การสอนสังคมศึกษา

การศึกษาทางธรรม

พ.ศ. ๒๕๓๐ จบนักธรรมชั้นตรี จากสำนักศาสนศึกษาวัดป่าม่วง

พ.ศ. ๒๕๓๑ จบนักธรรมชั้นโท จากสำนักศาสนศึกษาวัดป่าม่วง

พ.ศ. ๒๕๓๒ จบนักธรรมชั้นเอก จากสำนักศาสนศึกษาวัดป่าม่วง

พ.ศ. ๒๕๓๗ จบเปรียญธรรม ๒ ประโยค จากสำนักศาสนศึกษาวัดป่างิ้ว

พ.ศ. ๒๕๓๘ จบเปรียญธรรม ๓ ประโยค จากสำนักศาสนศึกษาวัดป่างิ้ว

พ.ศ. ๒๕๓๙ จบเปรียญธรรม ๔ ประโยค จากสำนักศาสนศึกษาวัดป่างิ้ว

พ.ศ. ๒๕๔๐ จบเปรียญธรรม ๕ ประโยค จากสำนักศาสนศึกษาวัดฟ้าฮ่าม

พ.ศ. ๒๕๔๑ จบเปรียญธรรม ๖ ประโยค จากสำนักศาสนศึกษาวัดฟ้าฮ่าม

การทำงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ ครูสอนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ โรงเรียนวัดขะจาว

พ.ศ. ๒๕๔๒ เลขานุการเจ้าอาวาสวัดฟ้าฮ่าม

พ.ศ. ๒๕๔๒ นิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู โรงเรียนคำเที่ยงอนุสรณ์

พ.ศ. ๒๕๔๓ นิสิตปฏิบัติศาสนกิจ ประจำคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๓ อาจารย์พิเศษรายวิชาพระสงฆ์กับการศึกษา รายวิชาการศึกษาในพระพุทธศาสนา

มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๔ เจ้าหน้าที่ธุรการ โครงการหลักสูตรประกาศนียบัตร วิชาชีพครู มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

อาจารย์พิเศษ วิชาสัมมนาปัญหาสังคม มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

ผู้ช่วยอาจารย์นิเทศก์ พระนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๕ อาจารย์พิเศษประจำวิชาพระพุทธศาสนา วิทยาลัยเกษตร

และเทคโนโลยีเชียงใหม่ อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๖ พระวิทยากรประจำสำนักงานคุมประพฤติ จังหวัดเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๗ ผู้เชี่ยวชาญด้านหลักสูตรการอบรมจริยธรรม

ประจำสำนักงานคุมประพฤติจังหวัดเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๗ อาจารย์พิเศษประจำวิชาพุทธวิธีการสอน

มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยวิทยาเขตเชียงใหม่

พ.ศ. ๒๕๔๘ ครูสอน โรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่